Verantwoorde Inkoop Energiehulp

Zo koop je energiehulp sociaal verantwoord in

Drie routes, met praktijkvoorbeelden uit Groningen, Westland en Tilburg

Gemeenten die energiearmoede aanpakken, willen steeds vaker meer dan alleen een paar energiebesparende maatregelen plaatsen. In de praktijk gaat het ook om vertrouwen opbouwen, bewoners echt bereiken, en waar mogelijk werk en participatie meenemen. De vraag is alleen: hoe organiseer je dat, zonder dat het vastloopt in keuzes over inkoop en juridische kaders?

Veel teams merken dat het gesprek hierover versnipperd raakt. Beleidsdoelen zitten bij het sociaal domein, uitvoering zit bij partners in de wijk, en inkoop en juridisch willen terecht weten welke route klopt en hoe je dit goed onderbouwt. De uitkomst is soms uitstel, of een route die minder goed past bij de opgave.

Daarom is er nu een korte factsheet van RVO en SZW die gemeenten helpt om sneller tot een passende keuze te komen. De factsheet laat zien dat gemeenten beleidsvrijheid hebben, zolang zij goed motiveren waarom een route het meest passend is. En hij koppelt energiehulp expliciet aan werk en participatie via het Ontwikkelpad Energiehulp.

Drie vragen die het gesprek direct scherp maken

In plaats van te starten bij “moeten we aanbesteden”, helpt het om te beginnen met drie simpele vragen:

1. Wat wil je borgen?
   Gaat het alleen om energiebesparing, of ook om bereik van kwetsbare huishoudens, intensieve begeleiding en sociale meerwaarde? De factsheet benoemt dat kwetsbare huishoudens vaak intensievere begeleiding nodig hebben, bijvoorbeeld via warme netwerken en meerdere huisbezoeken.

2. Wie moet kunnen uitvoeren?
   Wil je vooral ruimte voor lokale en sociale initiatieven, of juist werken via een eigen uitvoerder zoals een sociaal ontwikkelbedrijf? De factsheet beschrijft bijvoorbeeld quasi inbesteding als route voor rechtstreekse gunning aan een eigen of gelieerde organisatie, met voorwaarden vanuit de Aanbestedingswet.

3. Hoeveel beleidsruimte heb je nodig?
   Soms wil je wel een aanbesteding, maar met minder formele eisen en meer ruimte om maatschappelijke doelen te borgen. Daarvoor beschrijft de factsheet de SAS procedure als lichte aanbestedingsprocedure voor sociale en andere specifieke diensten, met een hoger drempelbedrag en meer beleidsruimte.

Voorbeelden uit de praktijk:

De factsheet bevat praktijkvoorbeelden van gemeenten die al met deze routes werken. Wat de factsheet sterk maakt, is dat hij niet blijft hangen in theorie. Hij laat ook zien hoe zij energiehulp hebben georganiseerd, met concrete keuzes en leerpunten:

• Groningen koppelt subsidie aan energiehulp en leerwerktrajecten binnen het Ontwikkelpad Energiehulp.

• Westland werkt met quasi inbesteding via een 100 procent gemeentelijke BV en legt afspraken vast in een dienstverleningsovereenkomst.

• Tilburg gebruikte de SAS procedure voor energiecoaches en energiefixers en beschrijft daarbij ook de keuzes rond het sociaal maatschappelijke karakter en de praktische kant zoals CPV codes.

Daarnaast zijn er in de factsheet meerdere links opgenomen naar de gebruikte instrumenten en bestaande aanpakken. Daarmee kun je snel verdiepen en gericht vervolgacties uitzetten. Het voordeel daarvan is simpel: je ziet sneller welke onderbouwing en welke afspraken je nodig hebt, en welke route in de praktijk werkbaar is.

Benieuwd naar de factsheet?

Je kunt de factsheet hier zien en downloaden, zodat je hem makkelijk intern kunt delen met beleid, inkoop, juridisch en uitvoering. Het is een praktisch document om in één overleg dezelfde basis te hebben, en daarna gericht door te pakken op de route die past bij jouw lokale context.

Wil je energiehulp duurzaam verbinden aan werk en participatie? Bekijk de factsheet en gebruik hem als startpunt voor je routekeuze, onderbouwing en vervolgstappen. Vragen of wil je even sparren? Mail ons via info@fixbrigade.nl